Аз санг сахт, аз гул нозук (ҳикояҳо ва қиссаҳо; очеркҳо, мақолаҳо) 2. Юнуси Имомназар

Аз санг сахт, аз гул нозук (Ҳикояҳо ва қиссаҳо; Очеркҳо, мақолаҳои публитсистӣ, таҳлилӣ ва фарҳангӣ). Қисми 2

Зиндагии инсонро бе мушкилот тасаввур кардан амри муҳол аст. Бо ин ҳол, бани башар доимо дар такупост ва аз пайи мушкилот оромӣ надорад. Аз як сӯ, ба хотири кушодани басту бандҳои пешомада ва аз ҷониби дигар, барои аз байн бардоштани нобаробарӣ, дурӯғ, кинаю адоват, коҳилӣ, ҳасодат, тамаллуқу таарруз ва соир хислатҳои манфур талош мекунад. Ақли расои инсон аст, ки дар охир анвори хубиву покиҳо, назокату нафосат ва хушиву рифоҳу офият рӯзгору зиндагиро муҷалло месозад. Бешак, дар ҳама дастовардҳо нақшу муҷодилаи афроди боҳуш муассир аст.

Ба таври хулоса, мавзӯи умдаи китоби тозанашри Юнуси Имомназар мазмуну маонии мазкурро фаро мегирад ва барои оммаи васеи хонандагон пешниҳод мегардад.