Шарҳи «Гулистон»-и Саъдӣ. Обид Шакурзода

Шарҳи «Гулистон»-и Саъдӣ бар асоси тасҳеҳ ва табъи шодравон Муҳаммадалии Фурӯғӣ (бо бозгардон ба кириллӣ ва бо маънии вожаҳо ва шарҳи ҷумлаҳову байтҳои душвор) ва муқаддимаи шодравон Ғуломҳусайни Юсуфӣ

Китобе, ки дар даст доред, самараи заҳмати сангини шаборӯзии муаллиф ва нахустин шарҳи густардаи «Гулистон»-и бехазони Муаллими бузурги ахлоқи ҳамидаи инсонӣ Шайх Муслиҳуддин Саъдии Шерозӣ (1204–1292) бо ҳуруфи кириллии тоҷикӣ мебошад, ки дар заминаи чандин нусхаи комилу шарҳи муътабар ва сарчашмаҳои гуногун ба қалам омада, дар ҷоддаи омӯзиши ҳамаҷониба ва фаҳму дарки дақиқи маъниҳои амиқи он аз ҷониби талабагону муаллимони макотиби миёнаву олӣ ва куллияи хонандагони тоҷикзабон метавонад мададрасон гардад.