Оташ дар хонаи қадим. Мирзонасриддин

Дар роман бахши муҳими таърихамон, ҳаёти пурфоҷиаи солҳои инқилоби босмачигарӣ, заҳматҳои табақаҳои мардум ва дигар воқеаҳо таҷассум ёфтаанд.

Мардуми Осиёи Миёна дар аввали омадани инқилоб чандон парво накарданд. Чун диданд, ки болшевикон, дунёи нав месозем гуфта, ҳама муқаддасотро зери по кардаю аз байн мебаранд, бо корду асою шохаи бобоӣ ба муқовимат бархестанд.

Москва се маротиба, армияашро муҷаҳҳаз карда, роҳӣ кард. Ин ҷанги нобаробар 12 сол давом кард. Аз хонадонҳои 400 - 500 сол номдор - эшонҳо, косибон, деҳқонон аҳён-аҳён касон монданд. Фироркардаҳо низ дар беватанӣ рӯзи хуш надиданд.